برای درک بهتر این موقعیت، باید به تاریخ بازگردیم: در سال ۱۹۸۵ توافق پلازا باعث شد دلار آمریکا با مداخله هماهنگ پنج اقتصاد بزرگ جهان کاهش یابد و صادرات آمریکا تقویت شود، اما ژاپن وارد حباب مالی شد. امروز، ایده «توافق مارالاگو» که از سوی مشاوران اقتصادی ترامپ مطرح شده، بر همین منطق استوار است: دلار ضعیف به معنای صادرات ارزان‌تر، تولید داخلی بیشتر و کاهش کسری تجاری برای آمریکا است.

نشانه‌های این استراتژی در بازارها نیز مشاهده می‌شود؛ از جمله نوسانات اخیر ین ژاپن و تماس فدرال رزرو با مؤسسات مالی برای بررسی نرخ دلار/ین، که می‌تواند نشانه‌ای از مداخله هماهنگ غیررسمی باشد. تحلیلگران بر این باورند که بدون توافق رسمی، سیگنال‌ها و اقدامات دولت آمریکا و بانک‌های مرکزی می‌تواند اثرات مشابه یک «پلازا اکورد خاموش» داشته باشد.

در جمع‌بندی، کاهش دلار برای ترامپ تهدید نیست، بلکه بخشی از سیاست اقتصادی اوست. روند فعلی می‌تواند بازدهی صادرات آمریکا را بهبود دهد و فشار اقتصادی بر رقبا ایجاد کند؛ بنابراین حتی بدون توافق رسمی، اثرات آن ممکن است شبیه یک پلازای جدید باشد.