به گزارش خبرنگاراقتصادی خبرگزاری تسنیم,اکبر علیزاده اعتمادی، پژوهشگر مسائل اجتماعی طی یادداشتی برای تسنیم نوشت: تأمین مالی ۴۱ هزار میلیارد تومانی برای پرداخت بخشی از معوقات بازنشستگان، گامی مؤثر در جهت کاهش فشارهای معیشتی این اقشار است. با این حال، در تحلیل اقتصادی این روند، موضوع «ارزش زمانی پول» در شرایط تورمی اهمیت ویژه‌ای دارد.

بازنشستگان در دوره‌های انتظار برای دریافت حقوق، با کاهش قدرت خرید مواجه شده‌اند. از سوی دیگر، تأمین نقدینگی از طریق اعتبارات بانکی، طبیعتاً با هزینه‌هایی نظیر نرخ، کارمزد و هزینه‌های عملیاتی همراه است. بررسی این تضاد، ضرورت طراحی سازوکارهای جدیدی را برای جبران ارزش زمانی طلب‌ها در آینده آشکار می‌کند.

شفافیت در مدیریت دارایی‌ها و وثیقه‌ها

بر اساس گزارش‌ها، برای تأمین نقدینگی لازم، بخشی از املاک سازمان (از جمله زمین‌هایی در پردیس و انزلی و هتل‌های هما) به عنوان وثیقه درگیر شده‌اند. از منظر مدیریت منابع انسانی و مالی، شفاف‌سازی رسمی در مورد ارزش کارشناسی این املاک و شرایط قراردادهای اعتباری، می‌تواند به افزایش اعتماد عمومی کمک کند و مشخص نماید که این اقدامات چگونه در راستای حفظ منافع بلندمدت سازمان و بازنشستگان تنظیم شده است.

بهره‌گیری از ابزارهای نوین مالی (Tokenization)

یکی از فرصت‌های پیش‌رو، استفاده از تجربه‌های موفق سازمان در حوزه فناوری‌های مالی است. همان‌طور که در ابزار «تکو»، مطالبات پیمانکاران و مراکز درمانی به توکن‌های مالی تبدیل شده و قابل رصد هستند، می‌توان مدلی مشابه را برای بازنشستگان نیز پیش‌بینی کرد.

در این مدل، طلب بازنشسته از روز سررسید به عنوان یک «حق مالی رسمی و شفاف» ثبت می‌شود تا وضعیت پرداخت و سازوکار حفظ ارزش آن به‌طور دقیق قابل پیگیری باشد. همچنین، با توجه به پیشینه «زرین‌تأمین»، می‌توان سیستمی را طراحی کرد که در آن در صورت تمایل بازنشسته، امکان حفظ ارزش طلب از طریق دارایی‌های واقعی فراهم شود، بدون آنکه حق دریافت نقدی ایشان متأثر گردد.

جلوگیری از تحمیل هزینه‌های مضاعف

هدف نهایی این است که پرداخت معوقات به گونه‌ای صورت گیرد که منجر به ایجاد هزینه‌های جانبی برای منابع سازمان نشود. اگر تأمین نقدینگی با پرداخت سود و کارمزدهای بانکی همراه باشد، در واقع منابع سازمان (که پشتوانه حقوق بیمه‌شدگان است) تحت فشار قرار می‌گیرد. بنابراین، حرکت به سمت مدل‌های مدیریت طلب‌های شفاف و حافظ-ارزش، هم به نفع سازمان است و هم به نفع بازنشستگانی که انتظار دارند حقوق خود را با ارزش واقعی دریافت کنند.

پیشنهادهای کاربردی برای عبور از چالش‌های جاری:

برای ارتقای کیفیت پرداخت‌ها و مدیریت بهینه منابع، پیشنهاد می‌گردد موارد زیر مورد بررسی قرار گیرد:
۱٫ شفاف‌سازی ارزش کارشناسی املاکی که به عنوان وثیقه درگیر شده‌اند.
۲٫ تبیین نرخ و شرایط بازپرداخت اعتبارات بانکی جهت اطلاع همگانی.
۳٫ طراحی مدل «حساب مطالبات شفاف» برای بازنشستگان (مشابه مدل توکن‌های مالی) جهت رصد دقیق طلب‌ها.
۴٫ بررسی امکان استفاده از تجارب «زرین‌تأمین» برای حفظ ارزش حقوق در برابر تورم، با رعایت رضایت کامل بازنشستگان.

در نهایت، امید است با اتخاذ رویکردی جامع در مدیریت منابع و بهره‌گیری از ابزارهای نوین مالی، بتوانیم شرایطی را فراهم کنیم که در آن حق بازنشستگان با رعایت عدالت زمانی و در سریع‌ترین زمان ممکن پرداخت گردد.

 انتهای پیام/