این روزها اگر بخواهید سراغ چتبات بروید، با یک کمدی الهی مواجه میشوید. ماجرا دقیقاً شبیه این است که یک نفر از آن طرف مرز، راه ورودی را بسته باشد و ما این طرف با «بولدوزر» کل جاده را از بین برده باشیم.
آن طرفیها که ادعای جریان آزاد اطلاعاتشان گوش فلک را کر کرده، تا میفهمند آیپی ما متعلق به این مرز و بوم است، طوری درِ چتبات را تخته میکنند که انگار قرار است با یک سوال درباره «طرز تهیه نیمرو»، غنیسازی ۲۰ درصد انجام دهیم. آنور آبیها ما را از دسترسی به هوش مصنوعی محروم کردهاند تا مثلاً عقب بمانیم؛ غافل از اینکه ما خودمان در داخل، اساتیدِ خلاقیت در «عقبماندگیِ خودخواسته» هستیم.
در حالی که ما به تحریمهای آنها معترضیم، خودمان ۵۷ روز است که بنرِ «اینترنت تعطیل است» را به سردرِ کشور کوبیدهایم.
شاهکار جدید هم که «اینترنت طبقاتی» یا همان «اینترنت پرو» است. گویا قرار است هوش مصنوعی هم مثل نان سنگک، کنجدی و ساده داشته باشد. یعنی اگر شما «فلانکس» باشید، چتبات برایتان شعر میگوید و کدنویسی میکند، اما اگر شهروند معمولی باشید، لابد در جواب سوالاتتان فقط میگوید: «مشترک گرامی، دسترسی به این پاسخ در شأن لایه دسترسی شما نیست؛ لطفاً به اینترنت ملی مراجعه کنید.»
غرب ما را تحریم کرده که به آینده نرسیم، ما هم اینجا اینترنت را طبقاتی کردهایم تا مطمئن شویم اگر کسی هم رسید، حتماً با کارت دعوت و از دربِ مخصوص (VIP) وارد شود.
۲۲۷۲۲۷
