با این حال، در شرایطی که حدود ۵ میلیون خانوار اجاره‌نشین در کشور وجود دارد و از این میان نزدیک به ۲ میلیون خانوار در وضعیت فقر قرار گرفته‌اند، این پرسش مطرح می‌شود که چگونه می‌توان با ظرفیت اعلام‌شده ۱۰ هزار واحدی، نیاز دهک‌های یکم تا ششم درآمدی را پوشش داد. 
منتقدان اشاره می‌کنند که اجرای چنین طرح‌هایی ممکن است به جای تقویت نقش سیاستگذار در حوزه مسکن، دولت را به بازیگری در نقش معامله‌گر املاک تبدیل کند. 
همچنین، تجربیات گذشته حاکی از آن است که محدودیت در عرضه و تخصیص یارانه‌ای می‌تواند به شکل‌گیری بازار سیاه و انحراف در توزیع منابع بینجامد.