به گزارش خبرگزاری مهر، بابک نگاهداری در ۷ توصیه راهبردی مدیریت افکار عمومی در شرایط فعلی با بیان اینکه تابآوری اجتماعی زمانی پایدار میشود که جامعه احساس کند صدایش شنیده میشود، عنوان کرد: از تقسیم جامعه به وفادار و غیروفادار، خودی و غیرخودی، خودداری شود.
این ۷ توصیه راهبردی به شرح زیر است؛
۱- موضوع مهم علاوه بر اصل تجمعات، نحوه مدیریت، زبان، نمادها، شعارها و چهره ها و پیام های حاکم بر آنهاست که باید بر مبنای ادبیات ملی، فراگیر، غیرحزبی و مردمی جهتگیری شود. پیام اصلی باید دفاع از ایران، حفظ آرامش عمومی و پاسداشت همبستگی ملی باشد و نکته مهم آن است که در این بین از تقسیم جامعه به وفادار و غیروفادار، خودی و غیرخودی و حاضر و غائب خودداری شود.
۲- در خصوص مذاکره یا جنگ، جامعه بین میل به امنیت، رفع فشار اقتصادی، حفظ اقتدار ملی و نگرانی از امتیاز دهی در نوسان است. بر همین اساس مذاکره از یک موضوع جناحی باید به امری ملی تبدیل شود. حفظ تمامیت ارضی، کاهش تهدید و سایه جنگ، جلوگیری از فرسایش جامعه، گشایش اقتصادی، آغاز بازسازی زیرساخت ها، موفقیت دیپلماتیک و بازگشت به ثبات از ابعاد پیروزی دیپلماسی عزتمندانه است.
۳- از نظر افکار عمومی، پیروزی در مذاکرات به ترتیب با حفظ مدیریت هوشمندانه و کنترل ایران بر تنگه هرمز، رفع تحریم های ظالمانه و حفظ صنعت هسته ای حاصل می شود.
۴- بازگشت اینترنت در پسا جنگ باید بر سه اصل بازگشت سریع به وضع عادی، شفافیت درباره هرگونه محدودیت و پرهیز از تبعیض در دسترسی استوار باشد.
۵- در شرایط پسا جنگ، اقدامات اساسی به عنوان یک فرصت سیاستی میبایست در دستور کار قرار گیرد. این موضوع در ابتدا اقدامات ملموس در زندگی مردم را در بر میگیرد و در گام بعدی شامل اقدامات نهادی عمیق تر در شفافیت، پاسخگویی، مبارزه با فساد، کاهش تبعیض و بهبود کیفیت تصمیم گیری در قالب یک نقشه راه و بسته مشخص زمانمند می شود.
۶- تاب آوری اجتماعی صرفا با دعوت مردم به صبر، مقاومت و همراهی ایجاد نمی شود. تاب آوری زمانی پایدار می شود که جامعه احساس کند صدایش شنیده می شود، هزینه جنگ و بحران به صورت عادلانه توزیع شود، اطلاعات رسمی قابل اعتماد است، زندگی روزمره بدون ضرورت روشنی مختل نمی شود، اعتراضات مسالمت آمیز پذیرفته می شود و تصمیمات کلان برای جنگ، آتش بس و مذاکره بر پایه عقلانیت، منافع ملی و اقناع عمومی اتخاذ شود.
۷- جامعه در شرایط جنگی ممکن است به دلیل دغدغه امنیت، بقا و تمامیت ارضی همگرایی عمومی نشان دهد اما تداوم آن به عملکرد حکمرانی پس از جنگ وابسته است. مسئله اصلی پس از جنگ فقط حفظ امنیت نیست بلکه تبدیل فضای همگرایی فعلی به سرمایه اجتماعی پایدار است.
