به گزارش خبرنگار مهر به نقل از هلث دی نیوز، محققان گزارش دادند که به نظر میرسد پیری بیولوژیکی «فرسودگی و ساییدگی» تسریعشده در بین افراد جوانتر، در نحوه واکنش بدن آنها به سرطان اختلال ایجاد میکند.
محققان دریافتند که هرچه سن بیولوژیکی یک فرد جوان بالاتر باشد، خطر ابتلا به سرطان در او بیشتر است.
این مطالعه همچنین نشان داد که پیری سریعتر، خطر ابتلا به سرطان را در بین برخی از سیستمهای اندام در بزرگسالان جوانتر افزایش میدهد.
به عنوان مثال، پیری پیشرفته سیستم ایمنی با سرطان ریه زودرس مرتبط بود، در حالی که پیری تسریع شده بافت چربی با سرطان روده بزرگ زودرس مرتبط بود.
«یین کائو»، محقق ارشد و دانشیار دانشکده پزشکی دانشگاه واشنگتن، در یک بیانیه خبری گفت: «اگر بتوانیم افراد جوانتری را که هنوز سالم هستند و بیشترین خطر ابتلا به سرطان را دارند، شناسایی کنیم، میتوانیم بر روی استراتژیهای پیشگیری و تشخیص زودهنگام برای افرادی که بیشترین سود را از مداخلات زودهنگام میبرند، تمرکز کنیم.»
محققان در یادداشتهای پیشزمینه گفتند که سرطانهای تشخیص داده شده زیر ۵۰ سال در سراسر جهان بین سالهای ۱۹۹۰ تا ۲۰۱۹، ۲۴ درصد افزایش یافته است.
محققان در یادداشتهای پیشزمینه گفتند که در ایالات متحده، بریتانیا، کانادا و استرالیا، افرادی که در دهه ۱۹۹۰ متولد شدهاند، در مقایسه با افرادی که در دهه ۱۹۶۰ متولد شدهاند، حداقل ۴ برابر بیشتر در معرض خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ زودرس هستند.
با این حال، محققان گفتند که مشخص نیست چرا جوانان در معرض خطر ابتلا به سرطان هستند، زیرا سرطان قبلاً یک بیماری مرتبط با افزایش سن در نظر گرفته میشد.
بزرگسالان مسن معمولاً در معرض خطر بیشتری هستند زیرا زمان بیشتری برای تجمع آسیب سلولی که میتواند باعث رشد سرطان شود، داشتهاند.
محققان گمان میکنند که پیری بیولوژیکی پیشرفته ممکن است یکی از عوامل محرک باشد. پیری بیولوژیکی، سنی است که بدن ما بر اساس فرسودگی زندگی روزمره، بر خلاف سن تقویمی که تاریخ تولد ما نشان میدهد، شکل میگیرد.
برای این مطالعه جدید، محققان دادههای بیش از ۱۵۴۰۰۰ بزرگسال جوان را در بیوبانک بریتانیا، یک پروژه تحقیقاتی سلامت در مقیاس بزرگ، و بیش از ۱۰۰۰۰ شرکتکننده در یک برنامه تحقیقاتی مشابه در ایالات متحده، تجزیه و تحلیل کردند.
این تیم از آزمایشهای خون و ژنتیک برای ارزیابی سن بیولوژیکی افراد متعلق به نسلهای مختلف استفاده کرد. این آزمایشها هم پیری بیولوژیکی کلی و هم سن بیولوژیکی اندامهای خاص را ارزیابی کردند.
نتایج نشان داد که در مقایسه با افراد مسنتر، افرادی که اخیراً متولد شدهاند، روند پیر شدن سریعتری دارند.
به عنوان مثال، ساکنان بریتانیا که بین سالهای ۱۹۶۵ تا ۱۹۷۵ متولد شدهاند، پس از در نظر گرفتن سن تقویمی، ۲۳ درصد پیرتر از افرادی بودند که بین سالهای ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۴ متولد شدهاند.
به همین ترتیب، آمریکاییهایی که بین سالهای ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۹ متولد شدهاند، به طور متوسط ۹۲ درصد سریعتر از افرادی که بین سالهای ۱۹۶۵ تا ۱۹۶۹ متولد شدهاند، پیر میشوند.
محققان گفتند که این افزایش سن با ۸ درصد افزایش خطر ابتلا به سرطانهای زودرس اندامها مرتبط بود.
طبق این مطالعه، هنگامی که شرکتکنندگان بر اساس سطح پیری بیولوژیکی خود گروهبندی شدند، افرادی که بیشترین پیری را داشتند، ۱۵٪ افزایش خطر ابتلا به سرطان زودرس داشتند.
محققان گفتند که این افزایش خطر حتی پس از کنترل عوامل ژنتیکی سرطان نیز ادامه داشت.
محققان گفتند که هنوز مشخص نیست چه چیزی این پیری پیشرفته را هدایت میکند. عوامل محیطی، سبک زندگی و اجتماعی همگی میتوانند اثری ماندگار بر بدن نسلهای جوانتر بگذارند و باعث پیری زودرس شوند.
