به گزارش خبرنگار مهر به نقل از میدسن نت، دکتر «دانیلا گریمالدی»، نویسنده این مطالعه و استادیار پژوهشی مغز و اعصاب در پزشکی خواب در دانشکدهی پزشکی نورث وسترن فاینبرگ در شیکاگو، گفت: «زمانبندی تغذیه ما برای کار با ریتمهای طبیعی بیداری-خواب بدن میتواند هماهنگی بین قلب، متابولیسم و خواب را بهبود بخشد، که همه اینها برای محافظت از سلامت قلب و عروق با هم کار میکنند.»
نقطه مطلوب سه ساعت است. او و همکارانش گزارش دادند که کم کردن نور و اجتناب از غذا خوردن مدتها قبل از خواب منجر به افزایش در نشانگرهای قلبی و متابولیکی در طول خواب و کل روز بعد می شود.
گریمالدی افزود: «نکته قابل توجه این است که شرکتکنندگان در مطالعه کالری را کاهش ندادند. آنها به سادگی مدت زمان غذا خوردن در اواخر شب را تغییر دادند.»
غذا خوردن با محدودیت زمانی به شدت محبوب شده است زیرا تحقیقات نشان میدهد که میتواند نشانگرهای قلبی-متابولیک را بهبود بخشد- و گاهی اوقات حتی با مزایای کاهش کالری به سبک قدیمی برابری میکند.
سلامت ضعیف قلبی-متابولیک، افراد را در معرض خطر بیماریهای مزمن مانند بیماری قلبی، دیابت نوع ۲ و بیماری کبد چرب غیرالکلی قرار میدهد. این مطالعه شامل ۳۹ شرکتکننده دارای اضافه وزن یا چاق بین ۳۶ تا ۷۵ سال بود.
به مدت ۷ و نیم هفته، هر دو گروه سه ساعت قبل از خواب چیزی نخوردند. یک گروه ۱۳ تا ۱۶ ساعت در طول شب چیزی نخوردند. گروه دیگر طبق معمول غذا خوردند.
کسانی که زمانبندی خود را تغییر دادند، پیشرفتهای قابل اندازهگیری در معیارهای کلیدی سلامت قلب داشتند:
• فشار خون شبانه آنها ۳.۵٪ کاهش یافت.
• ضربان قلب آنها ۵٪ کاهش یافت.
محققان در یک بیانیه خبری گفتند: «این تغییرات نشاندهنده یک الگوی روزانه سالمتر بود، به طوری که ضربان قلب و فشار خون در طول فعالیت روزانه افزایش و در شب هنگام استراحت کاهش یافت. ریتم قویتر روز-شب با سلامت قلبی عروقی بهتر مرتبط است.»
محققان گفتند: «وقتی گلوکز به آنها داده شد، لوزالمعده آنها به طور مؤثرتری پاسخ داد که نشاندهنده بهبود ترشح انسولین و سطح قند خون پایدارتر است.»
نکته کلیدی: این مطالعه نتیجه گرفت: «این رویکرد تغذیهای با محدودیت زمانی و تنظیم خواب، یک مداخله سبک زندگی جدید و در دسترس با پتانسیل امیدوارکننده برای بهبود عملکرد قلبی-متابولیکی است.»
