در ایران‌خودرو، بیشترین افت تولید مربوط به گروه هایما با کاهش ۶۹ درصدی است. گروه پژو نیز با افت ۵۶ درصدی مواجه شده که نشان‌دهنده کاهش جدی در تولید محصولات پایه و پرتیراژ است. همچنین گروه تارا ۶۱ درصد، گروه سورن ۶۸ درصد و دنا نیز ۵۲ درصد کاهش تولید را ثبت کرده‌اند. این ارقام بیانگر فشار هم‌زمان بر سبد محصولات سواری و مونتاژی ایران‌خودرو است.

در سایپا نیز روند مشابهی مشاهده می‌شود. خانواده X200 شامل تیبا، کوییک و ساینا با افت ۸۷ درصدی مواجه شده که نشان‌دهنده کاهش جدی در تولید اقتصادی‌ترین محصولات این خودروساز است. در مقابل، شاهین با کاهش ۹۲ درصدی بیشترین افت را در میان محصولات کل صنعت به ثبت رسانده.

در پارس‌خودرو نیز گروه Q200 با کاهش ۸۶ درصدی و خودروی سهند با افت ۸۳ درصدی تولید روبه‌رو شده‌اند.

در تحلیل این روند کاهشی، مجموعه‌ای از عوامل اقتصادی، ارزی و سیاسی  قابل بررسی است. افزایش نااطمینانی‌های کلان اقتصادی، محدودیت‌های تأمین قطعات، نوسانات ارزی و همچنین تشدید تنش‌های سیاسی و فشارهای بیرونی بر اقتصاد کشور، از جمله عواملی هستند که توانستند بر روند تولید اثرگذار باشند. این شرایط در نهایت منجر به اختلال در برنامه‌ریزی تولید و کاهش ظرفیت عملیاتی خودروسازان شده است.

یکی از پیامدهای مهم این افت تولید، تشدید تعهدات معوق خودروسازان در قبال مشتریان است. کاهش عرضه در شرایطی که تقاضا همچنان بالاست، می‌تواند منجر به افزایش فاصله بین عرضه و تقاضا در بازار شود. این موضوع در نهایت به رشد قیمت‌ها، افزایش انتظارات تورمی در بازار خودرو و تشدید نوسانات قیمتی منجر شده است.

ادامه این روند می‌تواند خودروسازان و زنجیره تأمین را با چالش‌های جدی‌تری مانند کاهش بهره‌وری و حتی تعدیل نیرو در بخش‌هایی از تولید علی‌الخصوص قطعه‌سازی مواجه کند. در مجموع، آمار فروردین ۱۴۰۵ نشان می‌دهد صنعت خودرو در آغاز سال جدید با شرایطی پیچیده و شکننده مواجه شده که مدیریت آن نیازمند اصلاحات ساختاری و ثبات در متغیرهای کلان اقتصادی است.