عبدالرحیم انصاری در گفتگو با خبرنگار مهر، اظهار داشت: آمریکا بعضی درخواست های ایران را بدون مقاومت پذیرفته و بر سر بعضی ها سرسختی نشان میدهد. از رفتار ایالات متحده اینگونه بر می آید که سعی میکند تا امتیاز نقد ندهد، اما با مواردی که نقد نیستند و قابلیت نقض شدن دارند مشکلی ندارد. برای مثال با پایان جنگ در همه جبهه ها مخالفتی نمیکند، چون به زعم خود هر وقت که نیاز شد میتواند عهد خود را بشکند و به جنگ برگردد؛ اما در بحث آزادی دارایی های بلوکه شده ایران و لغو برخی تحریم ها مخالف است، چون برای ایران قابل نقد شدن هستند و ایران در کوتاه ترین زمان میتواند از آنها سود کلان اقتصادی ببرد.
وی ادامه داد: در بحث جبران خسارت ها و پرداخت غرامت به ایران، آمریکا نگرانی اقتصادی ندارد، چون اساسا خود قرار نیست چیزی به ایران پرداخت کند و به احتمال فراوان کشورهای عرب حوزه خلیج فارس را وادار به انجام این کار خواهد کرد، اما بی تردید در این زمینه ملاحظات سیاسی و حقوقی دارد؛ زیرا اصل پرداخت غرامت اولا به منزله شکست در جنگ است، چون فقط شکست خورده ها مجبور به جبران میشوند، و ثانیا پرداخت کننده غرامت جنگی معمولا متجاوز لقب میگیرد!
کارشناس مسائل بین الملل عنوان کرد: ایالات متحده همچنین میکوشد اجازه ندهد ایران حاکمیت خود بر تنگه هرمز را تثبیت کند، زیرا در صورت پذیرش این حق برای ایران، تنگه هرمز به سلاح قدرتمندی در اختیار جمهوری اسلامی قرار میگیرد و ایران میتواند از طریق آن هر زمان که بخواهد بر آمریکا و سایر کشورها اعمال قدرت کند. در واقع تنگه هرمز ابزاری است که اجازه نقض عهد به آمریکا نمیدهد و در هر مرحله ای که واشنگتن به تعهداتش عمل نکند میشود با بستن تنگه هرمز او را تحت فشار قرار داد.
انصاری ادامه داد: ایران با هوشیاری تمام اولا سعی کرده مباحث هسته ای که اولویت آمریکا است را به مراحل پایانی توافق منتقل کند، زیرا در برجام ایران برخی تعهدات را انجام داد ولی آمریکا به هیچ یک از تعهدات خود جامه عمل نپوشاند. ولی در این دوره از مذاکرات، ایران ابتدا از دشمن گام های عملی و موارد نقد شونده مانند رفع تحریم و آزادسازی دارایی های بلوکه شده را طلب کرده و هسته ای را به بعد موکول نموده است. در عین حال اختیار مدیریت تنگه هرمز به ایران این امکان را میدهد تا بعدها اگر در بحث هسته ای نیز آمریکا نقض عهدی مرتکب شد، بتواند قاطعانه جلوی آن را بگیرد.
